با اينكه علم رباتيك علمي جديد است، اما سابقه اي قديمي و طولاني دارد و كلمه روبوت از سالها پيش مطرح و استفاده شده است. در قرن هفدهم ماشينهايي به صورت عروسكهاي كوكي وجود داشته كه قادر به حركت وانجام عمليات مختلف بوده اند. در قرن نوزدهم رباتهاي نوازنده مطرح شدند. اين رباتها علي رغم عدم استفاده از كامپيوتر در آنها، قادر به برنامه ريزي و نواختن نتهاي مختلف و متنوع بوده اند. «لئوناردو داوينچي» نيز در سال 1900، طرحهايي از رباتهاي آدم نما در كتابهاي خود رسم كرده است كه امروزه از روي آنها رباتهايي را ساخته اند. اما آن چيزي كه ربات را مشهور كرد نمايشنامه اي بود كه در سال 1920 در پاريس به روي صحنه رفت و از كلمه «روبوت» براي موجودات سخت كوش استفاده شد.
«روبوت» از كلمه روسي «روبوتا» به معناي سخت كوش گرفته شده است. در سال 1950 «آسميوف» داستانهايي نوشته و كلمه ربات را معرفي كرد. در نوشته هاي او ربات به موجودات شيطان صفتي اطلاق مي شدكه با انسان مقابله مي كردند. اما امروزه امروزه هر ماشيني كه سه ويژگي زير را داشته باشد، ربات تلقي مي گردد.
1. دريافت اطلاعات : يك ربات بايد قادر باشد از محيط اطراف خود اطلاعاتي را دريافت كند. به عنوان مثال اگر يك ماشين لباسشويي اطلاعاتي راجع به ميزان چكه آب دريافت كند، يك ربات محسوب مي شود. ولي اگرتنها يك وسيله براي شستشوي لباسها باشد ديگر يك ربات نيست.
2. قابليت انجام كارهاي مختلف را داشته باشد. مثلاً يك ربات صنعتي اگر ابزار مناسب داشته باشد بايد بتواند كارهايي مانند جوشكاري، رنگرزي و يا حمل و نقل اشياء را انجام دهد. يعني توانايي انجام كارهاي شخص انسان را داشته باشد.
3. قابل برنامه ريزي باشد. اين ويژگي يكي از قابليتهاي مهم ربات محسوب مي شود. و يك ربات براي قابل برنامه ريزي شدن حتماً بايد مجهز به وسيله برنامه پذير يعني كامپيوتر باشد.
قسمتي از مقاله ي آقاي محمد عطاري
مبحث اول معرفی رباتیک
مبحث دوم کنیماتیک